د پوښتنې ځواب: د امریکا د سیاست پر وړاندې د ایران واقعیت څه دی؟

پوښتنه:

د امریکا د سیاست پر وړاندې د ایران واقعیت څه دی؟ په بل عبارت، آیا ایران د سیمې په پېښو کې له امریکا څخه خپلواکه پروژه لري؟ او آیا موږ ویلای شو چې ایران په سیمه کې یو پیغام لري چې هغه جعفري مذهب دی؟ په پای کې، د ایران د اټومي وسلو په اړه د امریکا حقیقي دریځ څه دی؟

ځواب:

د دې پوښتنې د ځواب لپاره، موږ باید په لنډه توګه د ایران د نظام واقعیت، د انقلاب له پیل او د جمهوریت له اعلان راهیسې د هغوی د سیاست لوری او له امریکا سره د دې ټولو اړیکې وڅېړو:

۱- د ایران په انقلاب کې د امریکا رول له پیل څخه څرګند و. کله چې خمیني په فرانسه کې په نوفل لوشاتو (Neauphle-le-Château) کې و، د سپینې ماڼۍ استازو ورسره وکتل او د امریکا او خمیني ترمنځ پر همکارۍ هوکړه وشوه. په هغه وخت کې امریکایي ورځپاڼو د دې لیدنو او هوکړو په اړه خبرونه خپاره کړي وو. د ایران لومړي ولسمشر ابو الحسن بني صدر هم د ۲۰۰۰ کال د دسمبر پر لومړۍ نېټه له الجزیره تلویزیون سره په مرکه کې څرګنده کړه چې د سپینې ماڼۍ استازي فرانسې ته ورغلل او هلته یې له یزدي، بازرګان، موسوي او اردبیلي سره وکتل. د دواړو خواوو ترمنځ ډېرې ناستې وشوې چې تر ټولو مشهوره یې د اکتوبر میاشتې لیدنه وه چې د پاریس په شاوخوا کې ترسره شوه؛ په دې ناسته کې د ریګن، بوش او خمیني د ډلو ترمنځ تړونونه لاسلیک شول. خمیني اعلان وکړ چې چمتو دی له امریکا سره همکاري وکړي، په دې شرط چې هغوی د ایران په کورنیو چارو کې لاسوهنه ونه کړي. له هغه وروسته، خمیني د ۱۹۷۹ کال د فبرورۍ پر لومړۍ نېټه په یوه فرانسوي الوتکه کې تهران ته راستون شو. امریکا پر شاپور بختیار فشار راوړ چې قدرت خمیني ته وسپاري او د ایران د پوځ مشرانو ته یې ګواښ وکړ چې د خمیني مخه ونه نیسي. په دې توګه خمیني د مرشد او حاکم په توګه واک ته ورسېد. د ایران اساسي قانون هم د نورو اسلامي هېوادونو په څېر د لوېدیځو پانګوالو (کپیټلیسټي) نظامونو پر بنسټ جوړ شو. د ایران په اساسي قانون کې د واک وېش، د پارلمان فعالیت، وزارتي سیسټم او د واکونو جلاوالی ټول د لوېدیځو نظامونو په تقلید دي. دا چې په اساسي قانون کې راغلي: "د ایران رسمي دین اسلام او مذهب یې جعفري اثنا عشري دی"، دا کټ مټ د نورو اسلامي هېوادونو د اساسي قوانینو په څېر دی؛ دا په دې مانا نه ده چې دولت پر اسلام ولاړ دی یا یې پیغام د اسلام لېږدول دي، بلکې دا یوازې په مراسمو، اخترونو او د خلکو په شخصي عباداتو او عقایدو پورې اړه لري. د ایران په اساسي قانون کې دا نه دي راغلي چې دا دین یا مذهب د دولت یو پیغام یا د بهرني سیاست هدف دی؛ د هغوی بهرنی سیاست ملي او قومي دی او د اوسني نړیوال نظام (کپیټلېزم) په چوکاټ کې پر مخ ځي، لکه په ملګرو ملتونو او د اسلامي همکاریو سازمان کې غړیتوب. د هغوی ټولې نړیوالې اړیکې پر اسلام نه دي ولاړې. له همدې امله لیدل کېږي چې ایران کومه ځانګړې اسلامي پروژه نه لري، بلکې د نظام واقعیت یې قومي او ملي دی چې اصلي موخه یې د اوسني نظام او د ایران د خاورې ساتل دي. موږ د انقلاب په پیل کې له خمیني سره اړیکه ونیوله، هغه ته مو له امریکا سره د نه همکارۍ او د یوه حقیقي اسلامي اساسي قانون د جوړولو نصيحت وکړ او په یوه کتاب کې مو د ایران د اساسي قانون نیمګړتیاوې ورته بیان کړې، خو هغه زموږ نصيحت ونه مانه او پر هماغه اساسي قانون او جمهوري نظام چې له اسلام سره په ټکر کې و، ټینګار وکړ.

۲- د مذهب موضوع چې د نظام د رسمي مذهب په توګه ټاکل شوې، یوازې د شعار په توګه ده، نه د داسې یوې پروژې په توګه چې نظام پرې ولاړ وي. د نظام اساسي مواد، بهرنی سیاست، پوځي او امنیتي چارې ټول له پانګوال نظام څخه اخیستل شوي دي. دا نظام د سعودي له نظام سره ورته دی؛ لکه څنګه چې سعودي په حجاز کې له "حنبلي مذهب" څخه د خپلو ګټو لپاره کار اخلي، ایران هم له مذهبي اړخ څخه د پلویانو د پیدا کولو او د هغوی د مذهبي احساساتو د پارولو لپاره کار اخلي ترڅو هغوی د خپلو ملي ګټو لپاره وکاروي، نه د جعفري مذهب یا شیعه وو د خدمت لپاره. د دې دلیل دا دی چې ایران یوازې هلته له شیعه وو ملاتړ کوي چې د دوی ملي ګټې وي. که چېرې سیکولرېزم د دوی په ګټه وي، نو اسلام او مذهب شاته غورځوي؛ هغوی د عراق او سوریې له سیکولر نظامونو ملاتړ کوي چې د امریکا تابع دي. په سعودي او بحرین کې هم د مذهبي خوځښتونو ملاتړ یوازې د سعودي د کمزوري کولو او خپلو ملي ګټو لپاره کوي.

ایران ته مذهب هغه وخت مهم نه وي چې له ملي ګټو سره یې په ټکر کې شي. د بېلګې په توګه: اذربایجان چې کله د ۱۹۸۹ کال په پای کې له شوروي اتحاد څخه د خلاصون هڅه وکړه او خلکو له ایران سره د یو ځای کېدو لپاره پولې ماتې کړې، روسانو په باکو کې د هغوی عام وژنه وکړه ترڅو خپل کمونیست ملګري په واک کې وساتي، خو ایران د اذربایجان د خلکو هیڅ مرسته ونه کړه، سره له دې چې د هغوی اکثریت شیعه مذهبي دي. همدارنګه، ایران د اذربایجان پر وړاندې د ارمنستان ملاتړ وکړ او له هغوی سره یې اړیکې پراخې کړې. ایران په لبنان کې هم د میشل عون په څېر له غیراسلامي جریانونو او د نبیه بري په څېر له سیکولر حرکتونو ملاتړ کوي چې د امریکا په لاره روان دي.

۳- په سیمه کې د ایران ټول سیاسي فعالیتونه د امریکا له پروژو سره په پوره همغږۍ کې دي:

الف- په لبنان کې یې یو ګوند (حزب الله) جوړ او وسله وال کړ چې د لبنان له پوځ څخه جلا یو پوځ وګرځېد. د لبنان سیکولر نظام چې د امریکا پلوی دی، د دې ګوند وسله په رسمیت وپېژندله. د ایران دغه ګوند په سوریه کې د امریکا د لاسپوڅي بشار اسد له نظام څخه ملاتړ وکړ او امریکا هم د دې کار مخه ونه نیوله.

ب- کله چې امریکا عراق اشغال کړ او له سخت مقاومت سره مخ شوه، ایران یې عراق ته ننه ایسته ترڅو پر شیعه وو اغېزه وکړي چې د اشغال پر وړاندې ونه درېږي. ایران د هغو حکومتونو (جعفري او مالیکي) ملاتړ وکړ چې امریکا جوړ کړي وو. مالیکي له امریکا سره امنیتي او سټراټیژیک تړونونه لاسلیک کړل ترڅو د امریکا نفوذ خوندي پاتې شي. ایراني چارواکو په خپله اعتراف کړی چې د عراق په اشغال او هلته د امریکا د نفوذ په ثبات کې یې له هغوی سره همکاري کړې ده. احمدي نژاد چې تل به یې د امریکا او یهودي بنسټ پر ضد توندې خبرې کولې، په حقیقت کې یو له هغو ولسمشرانو و چې تر ټولو زیات یې د امریکا په لاره کې ګامونه اخیستل؛ هغه په داسې حال کې عراق او افغانستان ته سفرونه وکړل چې دا هېوادونه د امریکا تر اشغال لاندې وو او د کرزي او مالیکي له نظامونو یې ملاتړ وکړ.

ج- په یمن کې یې د حوثي ډلې ملاتړ وکړ ترڅو د انګرېزانو د اجنټ (علي صالح) پر وړاندې ودرېږي. همدارنګه په سویل کې له سیکولر جریانونو ملاتړ کوي ترڅو هلته د امریکا پلوی نظام رامنځته شي.

د- له سوریې سره د ایران اړیکې د اتایمې لسیزې راهیسې دي. هغوی د سوریې د مسلمانانو په ځپلو کې د اسد له نظام سره مرسته وکړه ترڅو د امریکا پروژه وساتل شي. ایران پوهېږي چې د بعث نظام سیکولر او د صدام د نظام په څېر دی، خو بیا یې هم د زرګونو کسانو په وژلو کې د هغوی ملاتړ وکړ او د بشار اسد د سقوط مخه یې ونیوله.

هـ- په افغانستان کې ایران د امریکا له اشغال، د هغوی له اساسي قانون او د کرزي له حکومت څخه ملاتړ وکړ. رفسنجاني ویلي وو: "که زموږ ځواکونو له طالبانو سره په جګړه کې مرسته نه په کړې وای، امریکایان به د افغانستان په دلدل کې ډوب شوي وو." (الشرق الاوسط ۲۰۰۲/۲/۹). محمد علي ابطحي هم ویلي وو: "که د ایران همکاري نه وای، کابل او بغداد به په اسانۍ نه وای سقوط کړی."

۴- د اټومي پروګرام مسله له کلونو راهیسې همداسې روانه ده. که څه هم یهودي بنسټ څو ځله د برید ګواښ کړی، خو امریکا یې مخه نیولې ده. امریکا غواړي ایراني نظام پاتې شي او دا اټومي مسله یوازې د یوې "وېروونکې بلا" (Boogeyman) په توګه وکاروي ترڅو د خلیج هېوادونه ووېروي او هلته خپل پوځي شتون او د وسلو پلور ته لار هواره کړي. امریکا په ۱۹۸۱ کې صدام ته اجازه ورنه کړه چې اټومي بټۍ جوړه کړي، خو ایران ته یې د یورانیمو د ۲۰٪ غني کولو اجازه ورکړه، ځکه دا نظام د دوی په ګټه دی.

۵- د امریکا او ایران ترمنځ ښکاره دښمني په لاندې ډول درک کېدای شي:

الف- د انقلاب په پیل کې د خلکو ذهنیت د امریکا ضد و، نو حاکمانو نه شوای کولای په ښکاره له امریکا سره اړیکې وښيي. له همدې امله د سفارت د یرغمل نیونې پېښه رامنځته شوه ترڅو د دواړو خواوو پټې اړیکې پټې پاتې شي. بني صدر وروسته وویل چې دا یوه امریکایي ډرامه وه چې خمیني هم پرې پوهېده.

ب- په ایران کې چارواکو تل د اړیکو د ښکاره کولو لپاره زمینه سازي کړې ده. ایران کله ناکله ځان د امریکا دښمن ښيي ترڅو خپلې استعماري همکارۍ پټې کړي او امریکا هم د ایران پر ضد خبرې کوي ترڅو اروپایان او یهود کنټرول کړي. کله چې روحاني واک ته ورسېد، په ښکاره یې وویل چې موږ له امریکا سره د تاوتریخوالي ختمول غواړو او اوباما هم د خبرو اترو هرکلی وکړ. دا ښيي چې ایران غواړي له پټې مرحلې څخه ښکاره مرحلې ته لاړ شي.

۶- له پورتنیو خبرو څخه دا پایلې اخلو:

ایران مذهب یوازې د یوې وسیلې په توګه کاروي، اساسي قانون او نظام یې پر کپیټلېزم ولاړ دی. د ایران بهرنی سیاست په سیمه کې د امریکا له ګټو سره پوره همغږی دی؛ هغوی په عراق، افغانستان، لبنان او سوریه کې د امریکا لپاره خدمت کړی دی. امریکا هم نه غواړي په ایران کې نظام بدل شي، لکه څنګه چې رابرټ ګېټس په ۲۰۰۸ کې وویل: "هیڅوک په ایران کې د نظام د بدلولو په لټه کې نه دی... موږ یوازې د هغوی د چلند بدلون غواړو."