(Hizb-ut Tahrir Emiri Alim Ata Bin Halil Ebu el-Raşta’nın Facebook Sayfası Takipçilerinin Sorularına Verdiği Cevaplar Serisi)
Alıcı: Ahmed Fuad Fuad
Soru:
Bismillahirrahmanirrahim, Es-Selamu Aleykum ve Rahmetullahi ve Berakatuh.. Mefahim Siyasiyye (Siyasi Mefhumlar) kitabının "Devletler Arasındaki Çatışmanın Güdüleri" konusunun 54. sayfasının birinci paragrafının ilk satırında şöyle geçmektedir: "Uluslararası çatışma, tarihin şafağından kıyamet saatine kadar şu iki güdüden birinin dışına çıkmaz: Ya egemenlik ve övünme sevdası ya da maddi menfaatler peşinde koşmak." Daha sonra aynı sayfanın sondan bir önceki paragrafının 15. satırında ise şöyle denilmektedir: "Devletler arasındaki çatışmanın en tehlikeli güdüsü, tüm biçimleriyle sömürgecilik güdüsüdür."
Soru: İlk paragrafta, "Uluslararası çatışma... iki güdüden birinin dışına çıkmaz" denilerek devletler arasındaki çatışmanın güdüleri sadece iki taneyle sınırlandırılmış ve bir üçüncüsünün olmadığı belirtilmiştir. Ancak ikinci paragrafta, ilk paragrafta adı geçmeyen "sömürgecilik" adında üçüncü bir güdüden bahsedilmiştir. Soruyu başka bir şekilde ifade edecek olursak: Uluslararası çatışmanın güdüleri iki mi yoksa üç müdür? Çünkü bu iki paragrafı okuyan birisi aralarında bir çelişki ve farklılık fark ediyor; bunlar nasıl uzlaştırılabilir? Eğer uluslararası çatışmanın güdüleri iki taneyse, neden sömürgecilik adında yeni bir üçüncü güdü zikredilmiştir?
Cevap:
Ve Aleykum Selam ve Rahmetullahi ve Berakatuh.
Mefahim Siyasiyye kitabının 54. sayfasının başında, uluslararası çatışma güdülerinin egemenlik ve övünme sevdası ile maddi menfaatler peşinde koşma şeklinde iki güdüyle sınırlandırılması ile aynı sayfanın devamında tüm biçimleriyle sömürgecilik güdüsünün devletlerin çatışmasındaki en tehlikeli güdülerden biri olduğunun belirtilmesi arasında bir çelişki yoktur.
Bunun sebebi; sömürgecilik güdüsünün, maddi menfaatler peşinde koşma güdüsünün kapsamına girmesidir. Çünkü sömürgecilik, kapitalist ideolojinin kendi ölçüleri olan "menfaatçilik" esasına göre menfaat elde etme yöntemidir. Bu da demektir ki sömürgecilik, kendisinden daha önce gelen bir güdüye, yani maddi menfaatler peşinde koşma güdüsüne dayanmaktadır; yoksa sayfanın başında zikredilen iki güdünün dışında yeni bir güdü değildir. Eğer dikkatli bakarsanız, başka bir güdü olduğu sanılabilecek bir husustan daha bahsedildiğini ancak metnin bunu egemenlik ve övünme sevdası güdüsüne bağladığını görürsünüz. Aynı sayfada şu ifadeler yer almaktadır:
"Napolyon’a karşı devletlerin yaptığı gibi, İslam Devleti’ne karşı devletlerin yaptığı gibi veya Nazi Almanyası’na karşı devletlerin yaptığı gibi, başka bir devletin gücünün büyümesini sınırlama güdüsüne gelince; bu, egemenlik sevdası kapsamına girer. Çünkü bu, başkasının egemenliğine karşı durmaktır." (Alıntı bitti).
Dolayısıyla, başka bir devletin gücünün büyümesini sınırlama güdüsü zikredilen iki güdünün dışında bir güdü sayılmadığı gibi, aynı şekilde sömürgecilik de zikredilen iki güdünün dışında bir güdü sayılmaz. Çünkü bu iki güdü, altlarında onlarla bağlantılı diğer hususların yer aldığı ana güdülerdir.
Kardeşiniz Ata Bin Halil Ebu el-Raşta
Emir'in Facebook sayfasındaki cevabın linki